Fontanna Wielka przy Pałacu Saskim, Warszawa

Jesteś tutaj

Opis

Zdjęcia przedwojenne, sprzed zniczczenia pałacu.

 

Fontanna Wielka mieści się w Ogrodzie Saskim w Warszawie. Została zaprojektowana przez Henryka Marconiego. Opiekunem tego zabytku jest Zarząd Oczyszczania Miasta Stołecznego Warszawa.

Fontanna Wielka

Całość powstała w 1853 r. przy okazji zakładania w Warszawie przez Henryka Marconiego pierwszej sieci wodociągowej. Projektant dbał nie tylko o stronę praktyczną, ale i estetyczną swego przedsięwzięcia. Fontanna Wielka jest centralnym punktem Ogrodu Saskiego. Był to pierwszy w Warszawie, jak wówczas mówiono na fontanny - wodotrysk, podłączony do systemu wodociągów Marconiego. Składa się on z wielkiej patery na jednej nodze, odlanej z żeliwa w Rządowej Fabryce Machin na Solcu oraz z misy, na której widnieją płaskorzeźby w postaci głów. Całość stoi w dwóch kamiennych wannach, z których zewnętrzna jest nieco niższa i to na jej krawędzi umieszczono cztery cynkowe delfiny wyrzucające wodę ku środkowi fontanny. Obecnie przepływem wody steruje komputer, a po zmroku fontanna jest podświetlana reflektorami. Przez wodotrysk w ciągu godziny przepływa około 300000 litrów wody.

Przebudowy fontanny

Wodotrysk w swej historii przechodził małe zmiany. Pierwszy raz, w 1903 r. wymieniono część instalacji wodnej. W latach 30. XX wieku przeprowadzono renowację, z kolei powojenny remont ukończono w 1950 r. W 2006 r., po raz pierwszy przeprowadzono duży remont fontanny, który trwał 9 miesięcy. Kosztował 4,4 miliona złotych - koszty pokrył Zarząd Oczyszczania Miasta i gminny Fundusz Ochrony Środowiska. Wykonały go trzy firmy: Lenbaw, Stabilator i Pracownia Konserwacji Monument. Rozbiórka ominęła tylko podziemną komorę. Została ona wykopana, osuszona, naprawiono jej uszkodzone elementy i zaizolowano nieszczelności. Znajdują się w niej nowoczesne urządzenia sterujące fontanną. Wodotrysk został rozebrany aż do ziemi, a następnie odbudowany. Ważąca 7 ton misa składa się z 18 elementów. Została rozłożona na kawałki i przewieziona do pracowni konserwatorskiej. Została oczyszczona metodą piaskowania i pokryta cienką warstwą cynku z aluminium, a następnie pomalowana farbą w kolorze kremowym przez Wandę Sienicką.

 

Szczegóły